medyum hoca
Cenap Hoca GerÇek ÇözümÇünÜz

Medyum.info . Astroloji Kullanma

Bireylerin, grupların ya da ulusların yazgılarını önceden haber vermek amacıyla gezegenlerin ve yıldızların dünya olayları üzerindeki etkisini yorumlama.

Bazen bir bilim olarak görülen astroloji eski ve yeni birçok uygarlığı değişen ölçülerde etkilemiştir. Astroloji ilk olarak Mezopotamya'da, İ.Ö 3000 yılı sıralarında ortaya çıktı. Bundan çok sonra, Helenistik dönem Yunan uygarlığında gerçek anlamda gelişerek Batı dünyasında yerini aldı. Mezopotamyadaki ilk biçimiyle Hindistan'da yayıldı. İslam kültürü, onu Yunan mirasının bir parçası olarak özümsedi; Batı Avrupa'da, İslam Biliminin etkisinin güçlü olduğu ortaçağda yaygınlaşan astroloji, Arap özelliklerini de aldı.

Astrolojinin ortaya çıkışına Mısırlıların da dolaylı katkısı oldu. Mısırlılar, her biri 30 günden oluşan ve 5 artık günün yılsonuna eklendiği 12 aylık bir takvim geliştirdiler. Yunanlılar astronomi gözlemlerinde kullanmak amacıyla bu takvimi devraldılar. Mısırlılar yıldızlı gökyüzünden bir saat gibi yararlanabilmek için, onar günlük aralıklarla doğan 36 tane parlak yıldız seçtiler.

Latin yazarlarının sonradan decan adını vereceği bu yıldızların her birinin, yükseldiği dönem boyunca gökyüzünde egemen olduğuna inanıyorlardı. Bu yıldızlar daha sonra 12 burcun alt bölümleri olarak burçlar kuşağında yer aldı. Horoskop teriminin türediği Yunanca horoskopun bir anlamına decan yıldızı dır.

Çin'de imparatorluk öncesi dönemde, evrenin kavranabilir bir düzeni olduğuna inanılır, evrenin bilinen özelliklerinin, bilinmeyen ama bilinenlerle bağlantılı olan özelliklerine ışık tuttuğu kabul edilirdi. Bu inanç, doğal olgularla insanın eylem ve yazgısını ilişkilendiren belgelere yansıdı. Çin'de bu inançtan, yıldızların insan eylemleri üzerinde doğrudan etkisi olduğunu ileri süren gerçek bir astroloji inancına geçiş uzun zaman aldı. Bu arada çeşitli gözlem sistemleri ve bilgi edinme süreçleri geliştirildi.

Moğollar döneminde Çin'de Arap etkisiyle Batı astronomi ve astrolojisi tanınmaya başladığında, bu yeni bilgiler de Çin astrolojisine katıldı. Daha sonra ki yüzyıllarda Çin İmparatorluğunda profesyonel bir kâhin tarafından her yeni doğan çocuk, için yıldız falına bakılması gelenek oldu. İnsan yaşamında bütün önemli olaylarda, özelliklede evlilik öncesinde fala başvurulur ve sonuçlar yorumlanırdı.

Astrolojik neden-sonuç anlayışı klasik dünyada yerleştikten sonra, bütün bilimleri, özellikle tıp ve ilgili disiplinleri etkisi altına aldı. İnsan dünyası ile doğayı birleştiren evrensel bir duygudaşlık öğretisini benimseyen stoacılar, astrolojide böyle bir evrenin neredeyse haritasını buldular.

Eski putperest toplumlarda astronomi ve astroloji sözcükleri eş anlamlıydı. Hıristiyan ilk yüzyıllarında, yıldız bilimi astronomi ile yıldızlara bakarak kehanette bulunma sanatı astroloji arasındaki çağdaş ayrım ortaya çıkmaya başladı.

Yıldızların her şeye kadir olduğu inancına karşılık Hıristiyanlık, Tanrı'nın her şeye kadir olduğunu öğretiyordu. Astroloji de kaderciliğin karşısına Hıristiyanlık irade özgürlüğünü çıkarıyordu. Bu sınırlar içinde kalmak koşuluyla astrolojiye dayalı bir dünya görüşü de kabul ediliyordu, çünkü onu reddetmek bu görüşü kabul eden klasik kültürün tüm mirasını reddetmek demekti.Hıristiyanlık tarihinde bile İran'lı Mecusilerin Hz. İsa'nın doğumunu karşılarken göksel bir kehaneti izledikleri anlatılır.